اجرا

سیمان و آنچه که باید درباره آن بدانید

هر ماده ای که قدرت چسباندن مصالح مختلف را به یکدیگر داشته باشد،

سیمان نامیده می شود مانند گچ، آهک، سیمان پرتلند، بتونه، ساروج

در علم مهندسی معمولا سمنت هایی که دارای ترکیب آهکی هستند سیمان اطلاق می شود.

سیمان از لغت سمنتوم رومی گرفته شده و قدمت آن به پیش از میلاد می رسد.

مصرف آن درساختمان پانتئون شهر رم  واقع در ایتالیا

 

که مربوط به 27 قبل از میلاد است، دیده شده است.

ولی کشف سیمان به شکل امروز مربوط است

به یک بنای انگلیسی بنام ژوزف اسپرین که از پخت آهک و خاک رس در

حرارت بالا و آسیاب کردن آن موفق شد ابتدایی ترین نوع سیمان

را کشف نموده و آن را درتاریخ  اکتبر 1824 به نام خود در

انگلستان ثبت نماید و نام محصول بدست آمده را سیمان پرتلند گذاشت.

تاریخ تولید سیمان در ایران

اینکه از چه تاریخی مصرف سیمان در ایران باب شده است

چندان مشخص نیست ولی آنچه مسلم است ورود سیمان به

ایران توسط خارجی ها بوده است که از آن برای ساختن

بناهایی نظیر کلیساها و سفارتخانه ها و تاسیسات بندری استفاده

شده است.

در سال 1310 شروع ساخت کارخانه سیمان

با انجام مطالعات زمین شناسی و انتخاب محلی واقع در 7 کیلومتری جنوب

تهران آن زمان و در کنار کوه بی بی شهربانو آغاز گردید

کار احداث این واحد با سرمایه 8 میلیون ریالی در بهمن 1312 به

پایان رسیده و بلافاصله بهره برداری از آن آغاز گردید.

(تقریبا 50 سال پس از ژاپن، 60 سال پس از آمریکا، 70 سال پس از آلمان و 100 سال بعد از انگلیس!!!!!)

سیمان

سیمان به دو دسته هیدرولیکی و سیمان هوایی تقسیم می شود.

سیمان هیدرولیکی

این نوع سیمان هم در معرض هوا و هم در معرض رطوبت می تواند

سفت و سخت شود مانند: سیمان پرتلند، آهک، ساروج و ….

( لازم به ذکر است که رطوبت، در افزایش مقاومت قابل توجه

مخلوط های ساخته شده با این نوع سیمان ها در سنین اولیه، نقش بسزایی دارد.)

سیمان هوایی

این گونه سیمان برای سفت و سخت شدن حتما بایستی در معرض هوا قرار گیرد و مقدار کمی رطوبت نیز می تواند باعث

فساد و اضمحلال آن گردد.(مثال: گچ)

 

انواع سیمان

سیمان تیپ Ι

از این نوع سیمان در مواقعی استفاده می شود

که ویژگی خاصی ( مقابله با عوامل خورنده شیمیایی محیطی و ….) مد

نظر نباشد، مگر  اینکه از افزودنی

یا افزونه های خاص به فراخور نوع و شدت حمله استفاده شود

این نوع سیمان یکی از پر مصرف ترین نوع سیمان است.

زمان دستیابی به حدود 65-70 درصد مقاومت نهایی حدود 7 روز است.

زمان دستیابی به حدود 100 درصد مقاومت نهایی آن حدود 28 روز است.

سیمان تیپ ΙΙ

این نوع سیمان دارای خاصیت ضد سولفاته  است و

در مناطقی که در معرض حمله قابل توجه سولفات ها نباشد،

استفاده می شود.

دارای حرارت هیدراسیون کمتری نسبت به سیمان تیپ Ι می باشد

و به همین دلیل دارای حرارت سخت شدگی دیرتر

نسبت به سیمان تیپ Ι می باشد.

در بتن  ریز های حجیم از آن استفاده می شود.

زمان دستیابی به حدود 55-60در صد مقاومت نهایی حدود 7 روز است.

زمان دستیابی به حدود 90 در صد مقاومت نهایی حدود 28 روز است.

زمان دستیابی به حدود 100 در صد مقاومت نهایی حدود 42روز است.

سیمان تیپ ΙΙΙ

از این نوع سیمان بیشتر در مناطق سردسیر و مناطق یخبندان استفاده می شود.

یکی از موارد دیگر از استفاده از این نوع سیمان در ساخت قطعات بتنی پیش ساخته است.

دارای قیمت بسیار زیادتری نسبت به سیمان تیپ Ι و ΙΙ می باشد.

به دلیل حساسیت بالا نسبت به رطوبت می بایست

پس از باز شدن درب کیسه ها مصرف گردد.

زمان دستیابی به حدود 60-55 درصد مقاومت نهایی آن حدود 1 روز است.

زمان دستیابی به حدود 80 درصد مقاومت نهایی آن حدود 7 روز است.

سیمان تیپ ∨Ι (سیمان دیرگیر)

این نوع سیمان دارای حرارت هیدراسیون بسیار کم می باشد.

در بتن ریزی های حجیم مثل سدها از آن استفاده می شود.

زمان دستیابی به حدود 43-45درصد مقاومت نهایی آن حدود 7 روز است.

زمان دستیابی به حدود 75 درصد مقاومت نهایی آن حدود 28 روز است.

 

سیمان تیپ ∨(کاملا ضد سولفات)

از این نوع سیمان در مناطقی استفاده می شود

که در معرض حمله شدید سولفات ها قرار دارند.

توجه داشته باشید استفاده از این نوع سیمان

در سواحل جنوبی کشور یا مناطقی که همجوار با آب های شور باشد،

اکیدا ممنوع می باشد.

در این مناطق هم حمله سولفات وجود دارد و هم حمله کلراید انجام می گیرد.

زمان دستیابی به حدود 50  درصد مقاومت نهایی آن حدود 7 روز است.

زمان دستیابی به حدود 85  درصد مقاومت نهایی آن حدود 28 روز است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن